Sen beni üzemezsin,belki ben senin için üzülmeyi seçerim o kadar..
+Tanrının her şeye gücü yetiyorsa neden hâlâ açlık,savaş,salgın hastalıklar vs. var? Eğer bizi seviyorsa ve bunları değiştirmeye gücü yetiyorsa acıyı önlerdi değil mi?
-Öyle mi?
+Eğer Tanrı bizi seviyorsa ve bizi koruyabiliyorsa,öyle yapması gerekirdi. Ya her şeye gücü yetiyor, ama umursamaz ya da iyi kalpli ama gücü yetmiyor.
-Sekiz yaşında bir oğlunun olduğunu düşün. Onu sever miydin?
+Elbette
-Hayatında acıyla karşılaşmaması için var gücünü kullanır mıydın?
+Elbette
-Bisiklet sürmesine izin verir miydin?
+Elbette izin verirdim ama ona dikkatli olmasını söylerdim.
-Demek ki bu çocuğun babası olarak ona bazı temel,iyi tavsiyelerde bulunup gitmesine ve hata yapmasına izin verirdin.
+Peşinden gidip onu hanım evladı gibi büyütmezdim.
-Ya düşüp dizini kanatırsa?
+Daha dikkatli olmayı öğretirdim.
-O zaman çocuğun acısını engellemeye gücün yetse bile,hayattan kendi dersini almasına izin vererek ona sevgini göstermeyi tercih ederdin öyle değil mi?
Seninle aynı gökyüzünü paylaşıyoruz, aramızda onlarca şehir olmasına rağmen. Kimi zaman aynı anda nefes alıp veriyoruz,aynı güneş yakıyor tenimizi. Aynı anda gülümsüyoruz bazen aynı anda üzülüyoruz. Bazen aynı anda kafamızı yastığa koyuyoruz, farklı yerlerde aynı anda sarılarak uyuyoruz birbirimize. Kilometreler yokluğunu gizliyor. Farklı şehirlerde, farklı insanlarla, farklı sıfatlarla konuşuyoruz. Farklı zamanlarda aynı şeyleri hissediyoruz. Farklı kokuları duyup, farklı insanlara tahammül ediyoruz. Kalbimize girmeye çalışan farklı insanlar oluyor,her defasında evde yokmuş gibi yapıyoruz. Oysa her şey bir kenara ben sadece senin yanımda olmanı istiyorum. Her sabaha senin varlığınla uyanmayı diliyorum. Benimle olduğunu bilerek kilometrelerce öteden yanımda hissederek.
